obeisance
noun[ অবেইচান্স ]
obeisance (noun) ৰ অসমীয়া অৰ্থ হৈছে শ্ৰদ্ধা, সন্মান, প্ৰণাম, নমস্কাৰ। উচ্চাৰণ: [অবেইচান্স]। শ্ৰদ্ধা বা সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰা কাৰ্য, বিশেষকৈ মূৰ নত কৰি বা আঁঠু লৈ।
অসমীয়া সংজ্ঞা (Assamese Definition)
শ্ৰদ্ধা বা সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰা কাৰ্য, বিশেষকৈ মূৰ নত কৰি বা আঁঠু লৈ।
ইংৰাজী সংজ্ঞা (English Definition)
A gesture or movement of the body, such as a bow or curtsy, that expresses deference or respect.
ব্যৱহাৰৰ উদাহৰণ (Usage Example)
The subjects paid obeisance to the king. [প্ৰজাসকলে ৰজাক শ্ৰদ্ধা জনালে।]