rabbit
noun[ ৰেবিট ]
rabbit (noun) ৰ অসমীয়া অৰ্থ হৈছে শহা, খৰগোশ। উচ্চাৰণ: [ৰেবিট]। এক প্ৰকাৰৰ সৰু স্তন্যপায়ী জন্তু যাৰ দীঘল কাণ, চুটি নেজ আৰু লাফ মাৰি চলাৰ ক্ষমতা থাকে।
অসমীয়া সংজ্ঞা (Assamese Definition)
এক প্ৰকাৰৰ সৰু স্তন্যপায়ী জন্তু যাৰ দীঘল কাণ, চুটি নেজ আৰু লাফ মাৰি চলাৰ ক্ষমতা থাকে।
ইংৰাজী সংজ্ঞা (English Definition)
A small, long-eared, short-tailed mammal that moves by jumping.
ব্যৱহাৰৰ উদাহৰণ (Usage Example)
The rabbit hopped across the garden. [শহাটোৱে বাগিচাখনৰ মাজেৰে জাপ মাৰি গ’ল।]